Alleen zijn

image
Ik houd van alleen zijn. Ik ben het liefst alleen. Natuurlijk houd ik wel van een feestje eens in de maand, maar wel klein. Gewoon bij iemand thuis een film kijken, of met z’n allen naar buiten (doe ik dat ook nog eens). Veel mensen begrijpen het niet, want ja, waarom zou je nou zo graag alleen willen zijn?

Ik heb ook geen idee. Mijn moeder zegt dat het van kleins af aan al zo is. Ik speelde in de peuterspeelzaal al alleen, ik vermaakte me wel met wat potloden en papier. Later werd het wat moeilijker, want op de basisschool ging iedereen altijd bij elkaar eten. Tuurlijk deed ik dat ook wel eens, maar ik fietste liever zelf naar huis om daar samen met mama een boterham te eten. Om vervolgens weer alleen te gaan spelen tot het zo ver was dat ik weer op de fiets moest stappen.
In groep 7 en 8 zei ik al vaak nee als iemand met mij wilde afspreken. Vaak bedacht ik dan een smoes, zodat ze het niet raar zouden vinden. Maar vaak genoeg zei ik ook ja, en had ik vervolgens de grootste lol onder een brug met wat vriendjes. We bouwden hutten, maakten bruggen, liepen langs de snelweg (we hadden een ingang gevonden, we waren zo stout) en stonden tot onze knieën in het water. Middagen lang ‘doen durven of de waarheid’ waarna je vervolgens je vinger in koeienpoep moest steken (goede tijden). Zwemmen, in bomen klimmen en spelen alsof je leven er vanaf hing.
Maar nog veel vaker zat ik na school, alleen, thuis, vaak te lezen. Ik hield van lezen, ik houd er nog steeds van. Ik las, of ik knutselde. Ik kon dagenlang knutselen. Ik vond het stom om dat met anderen te doen. Knutselen was mijn ding, tekenen was mijn ding. Ik vond het vervelend als er iemand anders bij was. Dan moest ik weer praten, en rekening houden met de ander.
Nu is het eigenlijk nog hetzelfe. Natuurlijk heb ik een groep vrienden, en zit ik in de pauzes ook buiten. Maar na school ga ik toch het liefste naar huis. Het verschil met vroeger is dat ik nu gewoon wel de waarheid vertel: dat ik geen zin heb. Mijn vriendinnen weten van mij dat ik van dingen alleen doe houd. Ik heb er dan ook een hekel aan om samen te werken. Ik maak veel liever zelf een werkstuk, dan dat ik het met 3 anderen moet doen. Toch moet het, en ik zet me daar gewoon overheen, maar ik vind het vervelend. Ik kan niet alles zelf regelen, en tijden bepalen. Ik klink nu echt als een controlfreak, en misschien ben ik dat ook wel een beetje.
Het liefst zou ik later gewoon een huisje in de middle of nowhere hebben, zonder internet, telefoon etc. Gewoon lekker op mezelf, een shitload aan boeken en cd’s, en ik vermaak me jaren.
Ik zie wel hoe het loopt.

Advertenties

4 gedachtes over “Alleen zijn

  1. Heel erg goed geschreven! Ik houd ook van alleen zijn, net zo veel als van samen met anderen zijn. Heel veel mensen vinden dat raar, maar zo zit je nu eenmaal in elkaar he!
    liefs,
    Femke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s